Handschoenen gekocht
Vanmorgen belde mijn moeder. “Ik heb vanochtend handschoenen gekocht,” zei ze. Ik zag haar al voor me, jas aan, portemonnee mee, op weg naar een winkel. Dat beeld klopte niet helemaal met de werkelijkheid in het verzorgingshuis.
Deze blog over mijn ervaringen met Alzheimer is persoonlijk en klein. Geen groot verhaal, geen project, maar een plek om momenten vast te leggen. Wil je iets delen, reageren of gewoon laten weten dat je meeleest? Stuur dan gerust een bericht. Ik lees alles, ook al kan een antwoord soms even duren. Dank je wel voor het meelezen.
Waarom woon ik hier eigenlijk?
Vanmorgen belde ik mijn moeder. Ze was helder, alert, en klonk bijna strijdlustig. “Ik ben toch nog helemaal goed,” zei ze. “Waarom woon ik hier eigenlijk?” Het is een zin die ik vaker hoor. Alsof ze zichzelf probeert te overtuigen. Of mij. Accepteren dat ze Alzheimer heeft, en wat dat betekent, blijft voor haar een opgave. Het botst met wie ze altijd is geweest: zelfstandig, zorgend, gewend om alles zelf te regelen.